14-12-06

Tiany Kiriloff

Geef je reactie op dit artikel!

JIM-gezicht en Open en Bloot-presentatrice Tiany Kiriloff groeide op in Venezuela en verhuisde op haar twaalfde naar Antwerpen. Ze sprak toen geen woord Nederlands. "Dat was moeilijk, maar moeilijk gaat ook," lacht ze. "Op 12-jarige leeftijd assimileer je heel snel. Af en toe maak ik nog wel eens fouten tegen het of de, die of dat. Ook in spreekwoorden ben ik zwak, dat zijn blijkbaar dingen die je met de paplepel krijgt binnengegoten."

Tiany hield er een talenknobbel aan over, en ze ging communicatiebeheer studeren aan de Plantijnhogeschool in Antwerpen, die toen nog gewoon HPA heette.

Tiany: Ik volgde die richting vooral om mijn talen te onderhouden, maar op een gegeven moment heb ik daar kennisgemaakt met montage, film en fotografie. Dat waren absoluut mijn favoriete vakken. Ik was op dat moment nog niet van plan om iets te doen met televisie, maar het viel wel op dat de creatiefste vakken mij het best lagen. Vandaag is montage nog altijd een van mijn grootste passies. Ik zit elke maandag en dinsdag in de montagecel. Zeker voor JIM, dat is echt een one woman show. Bij 'Open en Bloot' beperkt mijn taak zich tot de presentatie.

GUIDO: Zat je op kot?

Tiany: Nee, ik woonde niet zo ver van Antwerpen. Ik heb dat eigenlijk ook niet gemist, omdat ik geen stereotiepe student was. Ik heb nooit in studentenverenigingen gezeten, en ik drink ook geen bier. Dus de schachtenverkoop en zo, dat was echt niet aan mij besteed. Ik zat eerder in de alternatieve scene, en wij vonden het leuker om gezellig op café te gaan.

GUIDO: Is er in Antwerpen dan zo'n strikte scheiding tussen de traditionele en de alternatieve studenten?

Tiany: Elk heeft zijn cafeetjes hé. Ik zat veel in de Kassa 4 aan de Ossenmarkt, en dat was toch heel iets anders dan typische studentencafés als de Alma en de Hill Diar. Ik rookte toen nog, dus ik werd ook veel gesignaleerd in de kelders van de school. We mochten nergens anders roken. Dat is blijkbaar blijven hangen, want vandaag zijn er nog steeds mensen die zeggen dat ze mij geregeld tegen het lijf liepen in de kelders, waar ik mijn Tigra-sigaretjes zat op te roken.

GUIDO: Je bent ook in het buitenland gaan studeren met Erasmus.

Tiany: Ja, helaas in Den Haag. (lacht) Het aanbod was toen niet zo supergroot bij ons. Het kon sowieso niet om naar een zuiders land te trekken, en ik zag het echt niet zitten om in de winter naar Finland te gaan. Ik ben een ongelooflijke koukleum, dat komt ervan als je twaalf jaar in Zuid-Amerika hebt gewoond. (lacht) Het is dus Den Haag geworden. Het was wel een leuke ervaring. Ik zat daar in een heel internationale groep. Maar als studentenstad viel Den Haag wel wat tegen. Dan zat ik liever in Antwerpen. Het studentenleven in Den Haag was echt hoempapa. Onnozel doen op 'Daar staat een paard in de gang' en zo, niet echt iets voor mij. De Hollanderclichés kwamen daar helemaal tot leven!

GUIDO: Heb je studentenjobs gedaan?

Tiany: Ik doe almodellenwerk sinds mijn veertiende, maar ik heb ook in cafés en restaurants gewerkt, en hostessenwerk, en bij mijn vader in het bedrijf... Ik heb echt wel veel dingen gedaan eigenlijk. Vanalles wat.

GUIDO: Was het een sexy studententijd?

Tiany: Helemaal niet! (lacht) Mijn mama is een Latina, en die zijn altijd heel vrouwelijk opgetut. Ze kreeg vaak de zenuwen van mij, want ik liep toen alternatief gekleed en zag er bijgevolg volkomen onvrouwelijk uit.

11:04 Gepost door www.guido.be in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tiany kiriloff, studentes |  Facebook |

13-12-06

De Studententijd van ERIK VAN LOOY

Geef je reactie op dit artikel!

Je zou het haast Alzheimergewijs vergeten, maar filmregisseur en quizmaster Erik Van Looy, is indertijd doorgebroken met een film over het studentenleven. Ad Fundum ging over een uit de hand gelopen studentendoop. De echo van een zwijnerige studententijd?

 

Van Looy: Net niet! Ik heb film gestudeerd aan het RITS, een hogeschool in Brussel waar niet echt een actief studentenleven was, dus daar speelde dat niet. Pas op, ik kan alles relativeren, dus ook de studentenfolklore. Als mensen dat plezant vinden, dan moeten ze dat maar doen. Ik heb in de voorbereiding van die film heel wat studentendopen bijgewoond, vermomd als vuilniszak of zo (lacht), en die speelden zich altijd af in wat ik een 'alcoholvriendelijke sfeer' zou noemen. Dan beginnen mensen toch dingen te doen die ze in andere omstandigheden niet zouden doen. En ik vond dat sommigen op een vrij fascistoïde manier met andere mensen begonnen om te gaan, iets wat ik niet vat. Bovendien heb ik nog nooit in mijn leven een druppel alcohol gedronken, wat er ook voor zorgde dat ik me niet op hetzelfde metafysische niveau bevond als de studenten in zo'n cantuszaal en bijgevolg absoluut niet vatbaar was voor dat soort feeststemmingen. Ik vond het vaak onprettig om van zo'n doop getuige te zijn. En over het algemeen waren de dopen van de Franstalige studenten nog veel heviger dan die bij ons.

GUIDO: Hoe zag jouw alcoholvrije studentenleven er dan wel uit?

Van Looy: Saai hé. (lacht) Ik was een blokbeest jong, dat kun je niet geloven. Vandaag twijfel ik nog steeds heel vaak aan mezelf, maar op school was dat nog tien keer erger. Elk jaar opnieuw wanneer ik in september begon, vanaf dag één, dacht ik: "Dit kan ik niet. Hier geraak ik nooit door." En dan begon ik al van in december als een gek te blokken voor de examens van juni. 't Is gruwelijk saai, ik geef het toe, maar ik was wel de eerste van de klas. (lacht)

GUIDO: Is film geen studierichting waar creatief zijn belangrijker is dan blokken?

Van Looy: Niet de eerste jaren. Ik weet niet hoe het nu zit, maar indertijd had je toch nog cursussen geschiedenis en zo, die ik echt fotografisch van buiten kende.

GUIDO: Heb je altijd geweten dat je naar de filmschool wou?

Van Looy: Dat wel ja. Vanaf het moment dat ik in de bioscoop zat en daar de juiste films zag, wist ik: dit wil ik doen. Ik vind film een geweldig medium. Het is fantastisch dat je een volle zaal kunt boeien met iets wat uiteindelijk maar een projectie van licht is. In een theater zie je mensen van vlees en bloed, maar toch voelt dat voor mij veel minder echt aan dan een film. Ik ben dus echt wel filmgek, en het was voor mij vrij snel duidelijk dat ik in die wereld iets wou doen. Ik denk dat ik eerst acteur wou worden, maar toen heb ik eens in de spiegel gekeken en geconcludeerd dat dat geen goed idee was. (lacht) Regisseur dan maar, want mijn moeder zei altijd dat ik goed kan commanderen.

GUIDO: Moest je op het RITS een film maken als eindwerk?

Van Looy: Wij moesten een film én een theoretisch werk maken, wat voor mij een geweldige opgave was. Dat ging over 'Pogingen tot commerciële film in Vlaanderen'. Ik was eigenlijk een buitenbeentje. De meeste mensen die toen op het RITS rondliepen, waren in groene parka's en sandalen gehulde wereldverbeteraars, terwijl ik daar in kostuum rondliep. Een beetje de vreemde eend in de bijt, al werd ik wel geapprecieerd. Het was niet zo dat ik gepest werd of zo. (lacht) Ik hield van de films van John Carpenter, Steven Spielberg en George Romero, terwijl mijn klasgenoten dweepten met Wim Wenders en Jean-Luc Godard.

10:04 Gepost door www.guido.be in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: erik van looy, slimste mens, interview, studententijd |  Facebook |